Acrata

Mauvaises intentions – Discussion autour du procès des camarades à Paris

Jeudi 26 avril à 19h – Discussion
Mauvaises intentions – Discussion autour du procès des camarades à Paris

Du 14 au 22 mai 2012, six camarades passeront en procès à Paris sous l’accusation d’association de malfaiteurs à finalité terroriste. Les faits concernent la tentative d’incendie d’un véhicule de keufs en 2007 pendant la dernière mascarade présidentielle, et un sabotage de la circulation des trains lors du mouvement anti-CPE en 2006. Ils sont également accusés de fabrication de fumigènes artisanaux et crève-pneus destinés à une manifestation devant la prison pour étrangers de Vincennes en 2008, ou encore d’avoir eu entre leurs mains des manuels de sabotage, du chlorate et des plans originaux de la prison pour mineurs de Porcheville (Yvelines).

Nous voulons nous saisir de ce procès pour aborder la question de la répression (question inévitable pour toute personne se mettant en lutte contre l’ordre établi), ainsi que celle de nos réactions face à elle.
Car si les coups qu’elle nous assène peuvent faire mouche et qu’un de ses buts est de créer la peur, ces moments peuvent aussi être transformés en possibilités de renforcement (de nous, de nos idées et de certaines pratiques).
Au-delà de toute question d’innocence et culpabilité, les faits reprochés aux 6 camarades français font écho à des manières antiautoritaires et autonomes d’attaquer ce monde basé sur la domination et l’exploitation. Comme une récente affiche de solidarité le pose,
« qui n’a jamais pensé à leur rendre coup pour coup, qui n’a jamais caressé le désir d’en finir avec les chiens qui gardent l’ordre et les privilèges des puissants ?
Face à nous, quand on refuse de crever bien sagement à petit feu, l’Etat brandit sans cesse la menace de la prison. Incarcérés parce qu’on n’a pas respecté la sacro-sainte propriété, enfermés parce que dépourvus du petit bout de papier adéquat, embastillés pour avoir craché notre rage à la gueule de l’autorité.
Alors, qui n’a jamais rêvé que les taules soient rasées ? L’attaque de comicos ou de prisons ne fait-elle pas partie des réjouissances lorsqu’éclatent des soulèvements, ici ou ailleurs, comme l’an dernier en Tunisie ? »

Face aux procès et à la répression, nous cherchons à reprendre et garder l’initiative et de sortir vers la rue – avec tout ce que nous sommes – pour défendre et répandre nos idées et les pratiques qui en découlent. L’occasion de créer des rencontres et de forger des complicités… dans la révolte et la critique de l’existant.
Un certain goût pour la solidarité et la continuation des luttes en somme.

 

//

 

donderdag 26 april om 19u – discussie
Kwade bedoelingen – Discussie over het proces tegen zes kameraden in Parijs

Van 14 tot 22 mei 2012 komen zes kameraden voor de rechtbank in Parijs op beschuldiging van criminele vereniging met terroristische doeleinden. De feiten gaan over een poging tot brandstichting tegen een politievoertuig in 2007 tijdens de presidentsverkiezingen en een sabotage van het spoorverkeer tijdens de anti-CPE beweging in 2006. Ze worden eveneens beschuldigd van de vervaardiging van artisanale rookbommen en kraaienpoten die bestemd waren voor een betoging aan het gesloten centrumv an Vincennes in 2008, en tenslotte ook nog dat ze sabotage-handleidingen, chloraat en de originele bouwplannen van de gevangenis voor minderjarigen van Porcheville in handen zouden hebben gehad.

We zullen dit proces aangrijpen om de kwestie van repressie aan te raken (een onvermijdelijke kwestie voor ieder die strijdt tegen de gevestigde orde), en onze reacties daartegenover.
Want in zoverre de repressieve slagen hun doel kunnen bereiken en één van haar doelen angst aanjagen is, kunnen deze momenten ook omgevormd worden tot mogelijkheden van versterking (van onszelf, van onze ideeën en bepaalde praktijken).
Voorbij de kwestie van schuld of onschuld, geven de feiten die aan die zes Franse kameraden verweten worden een echo van de anti-autoritaire en autonome manieren om deze wereld gebaseerd op overheersing en uitbuiting aan te vallen. Zoals een recente solidariteitsaffiche het terecht stelde:
‘Wie heeft er nooit aan gedacht om een slag terug te geven, wie heeft nooit het verlangen gekoesterd om komaf te maken met de huurlingen die de orde en de privileges van de machten beschermen? Wanneer je weigert om braaf in een hoekje te gaan creperen, slaat de staat ons onophoudelijk met de dreiging van de gevangenis om de oren. Gevangengezet omdat je de heilige eigendom niet eerbiedigd hebt; opgesloten omdat je niet over het vereiste vodje papier beschikt; achter slot en grendel weggestoken omdat je je woede in de bakkes van de autoriteit hebt gespuwd.
Wie heeft er nooit van gedroomd om alle gevangenissen met de grond gelijk te maken? Maakt de aanval tegen politiekantoren en gevangenissen soms geen deel uit van de geneugtes wanneer er revoltes en opstanden uitbreken, hier of elders, zoals vorig jaar in Tunesië?’

Tegenover de processen en de repressie proberen we het initiatief terug te nemen en te behouden; om op straat te komen – met alles wat we zijn – en daar onze ideeën en de praktijken die eruit voortvloeien te verdedigen en te verspreiden. De gelegenheid scheppen voor ontmoetingen en medeplichtigheden… in de revolte en de kritiek tegen het bestaande.
Kortom, een zekere smaak voor solidariteit en voortzetting van de vijandelijkheden.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 10/04/2012 by in Uncategorized.